Bulletstorm rant... sorry moest effe.

Door RagingR2 op donderdag 28 april 2011 23:49 - Reacties (14)
Categorie: -, Views: 3.384

Ik voelde daarnet de enorme behoefte om even te ranten naar aanleiding van de game Bulletstorm. En nee, die game is zéker niet *alleen maar* frustratie. Anyway, ik dacht ik pleur hem hier ook effe neer.

Zonet de game Bulletstorm (op de PC) uitgespeeld.
Erg vette game, één van de vetste games qua graphics die ik lately gezien heb, en ondanks de totale cheesy over-the-top gameplay bleef het toch boeiend, o.a. door de geweldige dialoog. :) ...en omdat het gewoon leuk blijft om mega-domme tegenstanders te killen door ze met een maat 128 army boot tegen een giga-cactus aan te schoppen! (desnoods 2000x achter elkaar gewoon OMDAT HET KAN!!!!)

Maarrrr... het volgende moest ik toch ook echt even kwijt:

Wat een waardeloos ON-bevredigend KUT einde zeg. Gefeliciteerd, *alweer* een spel naar de klote geholpen door "railroaded storytelling". Nee, ik moet zeker blij zijn dat het einde wordt open gelaten, omdat er dan mogelijk nog een sequel komt. 8)7 Fuck that... op dit moment heb ik in elk geval meer zin om iets te slopen uit pure teleurstelling/frustratie. :(

SPOILER ALERT VOOR DE REST VAN DEZE POST

Zo ongeveer de hele laatste 10 minuten van wat feitelijk het einde van het verhaal van het spel is, bestaat uit één lang filmpje waar je met je armen over elkaar kan gaan zitten, en héél af en toe een keer de linker muisknop mag indrukken.
En, hoe cheesy kun je het krijgen: de eindbaas is dood.... OH NEE TOCH NIET, alleen maar omdat "het filmpje" bepaalt dat jij hem tegen een scherpe spike aan duwt, en je dus niet even zelf kan beslissen om hem nog 2 kogels door zijn kop te jagen voor de zekerheid (of een overcharged explosieve ADHD-stuiterbal in zijn reet want JA OOK DIE zitten in het spel). En dus, na een verhaallijn die als je het mij vraagt voor een FPS-game anno 2011, en zeker voor eentje die zo action-packed en over-the-top als Bulletstorm is, dan wel weer opvallend lang was, gaat vervolgens na welgeteld 7 hoofdstukken ("acts") die vooral in het teken staan van het achtervolgen van één van de meest succesvol-qua-irritant-zijnde eindbazen in recent gaming history, diezelfde eindbaas er vrolijk vandoor met een blije lach op zn rotkop. FIJN, bedankt hoor.

Na deze totaal verbluffende anticlimax die wat mij betreft het historische dieptepunt tot nu toe is van de frustratie die "railroaded storytelling" veroorzaakt, volgt er nog een zinloze 5 minuten aan gameplay waar je naar de escape pod moet rennen, maar dat terzijde...

Ik besef me overigens volledig dat een groot deel van het irritant zijn dus komt doordat ik gewoon niet van open eindes hou, zeker niet nadat ik al een half uur strak sta van de adrenaline om het laatste gedeelte van de game uit te spelen, en GODVERDOMME DIE A**HOLE VAN KANT TE MAAAAAKKENNNNNNNNN. (om even weer te geven wat je gemoedstoestand op dat moment is). Maar mijn punt is ook zéker dat die frustratie nog *minstens* gequadrateerd wordt door het feit dat je "vast" zit in een soort filmpje, met dank aan de gewéldige uitvinding van railroaded storytelling, wat als je het mij vraagt een irritant monster aan het worden is wat de afgelopen tijd in gaming-land compléét uit de bocht aan het vliegen is. Ik wil verdomme gewoon rondlopen. Als ik de muis beweeg wil ik niet ineens "vast" zitten in een filmpje. Ik speel verdomme "first person" spellen omdat IK die persoon wil spelen, en niet om de computer het over te laten nemen op het moment dat dat de makers leuk leek. GRRRRRR.

Sidenote: Die campaign van Call of Duty: Black Ops was wat dat betreft ook dramááátisch. Om de haverklap kickt er weer een filmpje in waardoor je geen enkele input-invloed meer hebt, en de tijd dat je wel kunt bewegen loopt er de halve tijd een dude irritant voor je neus die jou zou moeten helpen, maar dus alleen maar de weg verspert waar door je niet door kunt lopen. Want het concept "railroad" is bij Black Ops wel héél letterlijk opgevat: de halve tijd is het pad wat jij kunt/mag bewandelen ook echt letterlijk maar zo breed als een enkel spoor, en dus net te smal om een NPC te passeren. Als ik file wil ga ik wel op de A2 staan! En als ik een actiefilm wil kijken met mijn armen over elkaar, dan zet ik Die Hard deel 1 wel op... Totale gameplay FAAL als je het mij vraagt.

Maar terug naar die eindbaas van Bulletstorm...
Echt; waar is die goeie ouwe tijd waar de eindbaas gewoon in 1000 bloederige stukjes uiteenspatte, never to be seen or heard of again? Net alsof je een eindbaas persé moet laten leven om een sequel te kunnen maken? Dat heeft de mensen bij Doom, Quake, of noem maar een franchise op ook nooit tegengehouden. Als het spel goed genoeg is en er ontstaat *daardoor* (en niet door een cheesy open einde) vraag naar een sequel, dan VERZIN je gewoon ter plekke á la Goede Tijden, Slechte Tijden* een mega cheesy manier waarop de eindbaas reincarneert, of er een nieuwe slechterik opstaat. Lekker boeiend? Alles beter dan je potentiële fans in de éérste game van wat misschien een franchise moet worden op te zadelen met zo'n stom kuteinde.

/RANT a.k.a. "Zeau, ik heb gezegd!"

P.S.: Ja, dit lucht wel degelijk op. :) Dus dank voor uw aandacht.

* Goh, heeft GTST anno 2011 toch nog één punt van meerwaarde gekregen in dit universum, door als vergelijking te dienen bij het maken van mijn punt. :P